Voedselcombinaties

Voedselcombinaties – in een notendop

  • Het doel van voedselcombinatiesis is je spijsvertering optimaal en vollediger te maken {en om ophoping van afvalstoffen in de dikke en dunne darm te voorkomen}.
  • Dit hangt af van de volgorde en combinatie van verschillende voedingsmiddelen bij elke maaltijd.
  • Verschillende soorten voedsel, zoals fruit, groenten, zetmeel, bonen, eiwitten, en noten, worden intern anders verwerkt.
  • Als je vis of vlees (dierlijke eiwitten) van welke soort dan ook eet, is het beter om het te combineren met een groene bladgroente (of andere niet-zetmeelrijke groente).
  • Als je zetmeel eet, van welke soort dan ook, zoals brood, aardappel, rijst, bonen of maïs, is het beter om het te combineren met een groene bladgroente of andere groente (niet met vlees of vis).
  • Fruit wordt het snelst verteerd, dan groenten, dan zetmeel, dan vlees of vis, dus het is beter om eerst fruit te eten.
  • Noten en zaden worden het langzaamst verteerd, dus het is beter om ze aan het einde van de maaltijd te eten.
  • Als je desserten eet, is het beter om ze tussen de maaltijden door te eten of minstens een uur of twee na de maaltijd.
  • Het is beter om voor de maaltijd water of een andere drank te drinken, dan minstens een kwartier te wachten en dan niets te drinken bij de maaltijd.
  • Als je deze methode strikt toepast, kun je binnen één tot drie weken resultaat verwachten.
  • Referenties zijn onder andere Dr. William Howard Hay MD, Herbert Shelton MD en Ludwig Walb MD.

Voedselcombinaties – kort

Dit artikel verwijst naar de boeken en methoden van Dr. William Howard Hay (“Health via Food“, 1929) en Dr. Herbert Shelton (“Food Combining Made Easy“, 1952). Mogen zij in vrede rusten. Als je op zoek bent naar snel praktisch advies, it gedeelte (kort)is gepast. Als je op zoek bent naar wat meer uitleg, dan zijn de wetenschappelijke details van dit idee ook beschikbaar. Dit onderwerp, “toegepaste trofologie” genaamd, werd onderwezen in verschillende faculteiten geneeskunde tot de jaren 1950. Het advies van deze twee artsen luidt als volgt:

  1. Drink water, een smoothie of soep 15 à 20 minuten voor de maaltijd. Drink niets tijdens de maaltijd, met uitzondering van eventueel een glas rode wijn, als dit al jouw gewoonte was. Waarom geen drank bij de maaltijd? Door water  te drinken vóór de maaltijd wordt je spijsverteringsstelsel helemaal “ingesmeerd”  zonder dat de spijsverteringsenyzymen, nodig tijdens en na de maaltijd, het risico lopen om door dat water te worden te veel opgelost. 




  2. Eet snoep, zoete vruchten, of een dessert altijd op een afzonderlijk tijdstip of op een nuchtere maag. Of eet vruchten aan het begin van de maaltijd, en wacht dan nog eens vijftien of twintig minuten. Waarom? Snoep en zoete vruchten worden van alle voedingsmiddelen het snelst verteerd. Dus als je ze eet aan het einde van de maaltijd, blokkeren ze elkaar en gaan dan fermenteren in je spijsverteringsstelsel.



  3. Eet nooit (=combineer het volgende niet met elkaar) zetmeel (brood, pasta, aardappelen, rijst, granen) en eiwitten (eieren, vis, kip, kalkoen, rundvlees, kaas, zuivel) samen bij eenzelfde maaltijd, zelfs niet in kleine hoeveelheden. Waarom? Je verteert zetmeel vooral in een alkalische omgeving met enzymen uitgescheiden in je mond en dunne darm. Aan de andere kant, verteer je eiwitten vooral in een zure omgeving met enzymen die worden uitgescheiden in je maag. Als je tijdens eenzelfde maaltijd zetmeel en eiwitten eet, komen ze met elkaar “in botsing” en verhinderen ze een optimale spijsvertering, opname van voedingsstoffen en excretie van afvalstoffen. Dit kan leiden tot een lichte ontsteking van het spijsverteringsstelsel of erger nog: chronische ziekte.

    Als je zeer, zeer kleine porties (of geen dieren) eet, heeft dit mogelijk geen vordeel op jou. 

Deze drie stappen vormen de richtlijnen bij deze methode. Als je weinig tijd hebt om te lezen, of als je op zoek bent naar een eenvoudige methode, pas dan deze eerste drie stappen consequent toe bij elke maaltijd. Als je het één tot drie weken probeert, kun je het verschil voelen. Als het je bij een maaltijd niet lukt, het is altijd mogelijk gewoon opnieuw bij de volgende maaltijd weer te beginnen. Veel mensen zien al resultaten na een tot drie weken gewoon door nooit zetmeel en eiwitten tegelijk te eten.

intestines and wheatVoedselcombinaties – in detail

Natuurlijk sluit de derde stap, de belangrijkste stap, veel voorkomende en populaire combinaties uit die je misschien al gewoon bent, zoals eieren met toast bij het ontbijt, ontbijtgranen en melk, rijst met kip voor de lunch, en biefstuk met aardappelen bij het avondeten. Het sluit ook de meeste sandwiches uit, zoals sandwiches met ham, sandwiches met kaas, of hamburgers, omdat ze brood (zetmeel) combineren met ham, kaas, of vlees (eiwitten). Alternatieven zijn mogelijk, zoals eieren met spinazie of eieren met een groene salade voor het ontbijt, kip of vlees met gestoomde wortelen of broccoli bij de lunch, rijst met groenten of een groene salade voor het diner, of eventueel een sandwich met groentjes of avocado. Snel, goedkoop en gemakkelijk recepten volgens deze methode zijn beschikbaar. 

Je genen zijn je lot niet. Gezondheid is vaak een keuze. Het begint allemaal in je hoofd. Je ziel wil dat je gezond bent. Als je jezelf afvraagt – wil ik zetmeel bij deze maaltijd, of liever eiwitten? De keuze is aan jou. Als je het één tot drie weken probeert, kun je het verschil voelen. Wat is voor jou het belangrijkste: jouw gezondheid of gewoonten? Het gaat erom jouw eetgewoonten aan te passen, wat uiteindelijk ook jouw gezondheid ten goede komt. Door die nieuwe manier van eten, mag je zoveel eten als je wil. Calorieën tellen hoeft dan ook niet meer, net zo min als het eten van kleinere porties (voor de meeste mensen).

Drs. Hay en Shelton raden ook het volgende aan:

  1. Laat groenten, sla en fruit (zowel citrusvruchten als zoete vruchten) de basis vormen van je gezonde eetgewoonten. Deze aanbeveling wordt nooit genoeg herhaald, vooral in tijden van overaanbod van industrieel verpakte voedingsmiddelen.

  2. Eet eiwitten, zetmeel en lipiden (noten, zaden en oliën) in kleine hoeveelheden.

  3. Eet slechts één geconcentreerd eiwit bij elke maaltijd. Dit sluit combinaties uit zoals ham en eieren, ham en kaas, en rundsvlees en kaas (cheeseburger). Waarom? De vereiste spijsverteringsenzymen die afgescheiden worden zijn enigszins licht verschillend voor elk type eiwit. Ze kunnen met elkaar interfereren tijdens de spijsvertering.

  4. Eet noten en zaden (lipiden) aan het einde van de maaltijd, met uitzondering van een theelepel olijfolie bij een salade of met groenten. Waarom? Noten en zaden verteer je het traagst van alle voedingsmiddelen.

Hun advies heeft te maken met spijsverteringsenzymen. De drie belangrijkste enzymen zijn protease om eiwitten te verteren, lipase om vet te verteren, en amylase om koolhydraten te verteren. Met betrekking tot het combineren van voedsel, wordt het volgende aanbevolen door Dr. Hay en Dr. Shelton:

  1. Blijf na elke maaltijd aan tafel zitten gedurende ten minste vijftien minuten. Zitten en verteren. Waarom? Geef je lichaam wat tijd om de voedingsstoffen in het bloed te laten opnemen. Geniet van het gezelschap van een geestverwante.

  2. Laat ten minste vier uur tussen de maaltijden met zetmeel en maaltijden met eiwitten.

  3. Vermijd melk en zuivel (gepasteuriseerde koeienmelk), of herleid dit tot een minimum.

  4. Verwijder alle geraffineerde en verwerkte voedingsmiddelen, behalve bepaalde gefermenteerde voedingsmiddelen.

Het hoofddoel van het combineren van voedsel is het verbeteren van de spijsvertering. Nogmaals, als je spijsvertering goed verloopt, ben je gezond. Wat is een optimale spijsvertering? Alles begint met de afwezigheid van constipatie, opgeblazen gevoel, diarree, maagpijn, en overtollig gas. Het gaat verder met de opname en assimilatie van voedingsstoffen, mineralen en vitaminen van je voedsel in je bloed, weefsels, organen en botten. Natuurlijk eindigt goede spijsvertering met een gezonde uischeiding van afvalstoffen en leidt tot gezond ouder worden. Probeer de juiste voedselcombinaties één week lang en kijk dan hoe je je voelt. Je hebt niets te verliezen. Sommige mensen merken al resultaten na minder dan een week.

De hoofdgedachte is dus om geen voedingsmiddelen te mengen die met elkaar interfereren tijdens de spijsvertering.

Zie onderstaande tabel voor een overzicht.

  1. Meng eventueel voedsel uit lijst A (eiwitten) met voedsel uit lijst B (veelzijdige voedingsmiddelen).

  2. Meng eventueel voedsel uit lijst C (zetmeel) met voedsel uit lijst B (veelzijdige voedingsmiddelen).

  3. Meng nooit voedingsmiddelen uit lijst A (eiwitten) met voedingsmiddelen uit lijst C (zetmeel)).
lijst A (eiwitten) lijst B (veelzijdige voedingsmiddelen) lijst C (zetmeel)
eieren groene groenten brood, pasta, ontbijtgranen
Vis de meeste andere groenten aardappelen
kip, kalkoen noten & zaden rijst
rundsvlees, lever olijfolie (of lijnzaad of kokosolie) zoete aardappelen, artisjok
zuivel (geit of schaap) kruiden  haver, boekweit, gierst, quinoa
soja, tofu avocado adzukibonen, andere bonen, kikkererwten, linzen, peulvruchten/peulvruchten

Als je de hele dag moet reizen of als je weinig tijd hebt, je kunt één of twee appelen, éen of twee gekookte eieren, en een handvol noten kunnen meebrengen. Nota bene: liefst opeten in deze volgorde, eventueel met een tussenpauze van vijftien minuten. Dit betekent eerst de appel, pauzeer dan, vervolgens het ei, dan weer een pauze en tot slot de noten. Waarom? Je verteert fruit het snelst, eiwitten wat minder snel, en noten het langzaamst van allemaal. Elk van deze voedingsmiddelen vereist verschillende spijsverteringsenzymen. Deze volgorde geldt ook voor tussendoortjes. Als je uit eten gaat, het kan beter zijn, naar maaltijden van groenten met vlees, vis of kip optezoeken, zonder brood of aardappelen. De groenten voeden je het best. Doorgaans bieden restaurants maaltijden aan met groenten en vlees of vis, als je het vraagt. Groenten met vlees of vis is een traditionele combinatie in vele keukens op vele plaatsen. Veganistische opties omvatten groenten met rijst, aardappelen, soja of bonen, plus specerijen.

Waarom werkt dit?

De artsen (Hay & Shelton) verwijzen naar drie factoren om uit te leggen waarom deze methode werkt:

  • verschillende organen staan in voor de vertering van zetmeel en eiwitten: eiwitten worden in de maag verteerd, zetmeel in de dunne darm

  • een verschillende zuurtegraad (pH) is vereist om eiwitten en zetmeel te kunnen afbreken: een zure omgeving voor proteïnen en licht alkalisch voor zetmeel

  • verschillende enzymen zijn nodig om eiwitten en zetmeel te verteren.
Verschillende organen

Wanneer je eiwitten begint te eten, scheidt je maag zoutzuur en pepsine af als voorbereiding op het verteringsproces (van die eiwitten). Dat werd eerst waargenomen door Dr. Ivan Pavlov, een Russisch fysioloog, beter bekend om zijn experimenten met reflexieve conditionering en speekselproductie, alsook “de hond(en) van Pavlov“. In 1893 slaagde Dr. Pavlov erin om een buis in de maag van een levende hond te plaatsen om de secretie van zoutzuur te meten, een weinig diervriendelijk maar nuttig voorbeeld van vivisectie dat vandaag nog steeds haar nut bewijst.  Hij gaf de hond eerst proteïnen en dan zetmeel. Kort nadat de hond was gevoederd met eiwitten, kwam er zoutzuur vrij in zijn maag. Nadat de hond gevoederd was geweest met zetmeel, stopte de secretie van zoutzuur. Dit vertraagde de spijsvertering tot indigestie. Volgens Dr. Pavlov, houdt die indigestie trouwens geen verband met het feit dat er op dat moment een buis in zijn maag aanwezig was.

Wanneer je zetmeel, zoals brood, aardappelen, of rijst begint te eten, wordt het zetmeel eerst in je mond afgebroken, waarbij het enzym amylase vrijkomt. Het zetmeel wordt verder afgebroken in je dunne darm. Dit loopt iets anders bij het verteren van eiwitten. Als je tegelijkertijd zetmeel en eiwitten eet, kunnen beide spijsverteringsprocessen elkaar ondermijnen. Niets wordt dan nog volledig verteerd. Het gedeeltelijk verteerde zetmeel gaat fermenteren terwijl het gedeeltelijk verteerde eiwit gaat rotten. (Deels verteerde lipiden worden ranzig.)

Verschillende pH (zuurtegraad)

Je breekt eiwitten af in je maag, welke een zeer zure omgeving is. De pH ligt er tussen één en vijf, afhankelijk van de biochemische individualiteit. Het zuur is nodig om het eiwit af te breken.

Aan de andere kant verteer je zetmeel eerst in je mond en vervolgens in een licht alkalische omgeving in de dunne darm. Als je zowel eiwitten als zetmeel eet bij dezelfde maaltijd, is de pH niet optimaal om zowel het eiwit als ook het zetmeel te verteren.

Verschillende enzymen

Inwendig scheid je zoutzuur en pepsine af in je maag tijdens de spijsvertering. Je zet pepsine in het enzym protease om zodat je het eiwit kan verteren. Er komt eerst amylase vrij in je mond en vervolgens in je dunne darm. Je gebruikt amylase en andere enzymen om zetmeel te verteren. Enzymen kunnen interfereren met elkaar. Voortdurende interferentie kan op lange termijn gevolgen hebben voor de gezondheid.

Conmongt / Pixabay

Je spijsverteringsstelsel is een buis die ongeveer tien meter lang  is en van de mond tot de anus loopt. Uiteindelijk worden de voedingsstoffen, na afloop van de vertering, opgenomen in het bloed en bewaard in de weefsels en organen. De afvalstoffen worden uitgescheiden via de ontlasting en urine. Echter, als je voedingsmiddelen op een bepaalde manier met elkaar combineert, kan het spijsverteringsproces veel efficiënter gebeuren, waardoor je constipatie, een opgeblazen gevoel, overtollig gas, maagpijn, en indigestie voorkomt. Een efficiëntere spijsvertering verbruikt minder energie en maakt een betere opname van de benodigde mineralen, vitaminen en voedingsstoffen in je bloed mogelijk.

Nogmaals, als je voedingsmiddelen op een minder gezonde manier met elkaar combineert, kunnen de enzymen en organen elkaar verstoren tijdens de spijsvertering. Het spijsverteringskanaal kan worden belast met met gedeeltelijk verteerde eiwitten, en gefermenteerd zetmeel. Na verloop van tijd kan dit gedeeltelijk verteerde voedsel zich ophopen en zich vastzetten aan de binnenkant van je spijsverteringsstelsel, waardoor ontstekingen ontstaan. Dit hoeft allemaal niet. De verandering begint eerst in je geest.

Dr. Hay, de oorspronkelijke auteur, adviseerde verder iedereen om witte bloem, witte suiker, en alle voeding met witte bloem of suiker te vermijden. Dit is een goed advies, maar het staat wel los van voedselcombinaties.

Wat ook losstaat van voedselcombinaties zijn de pancreasenzymen, ook bekend als spijsverteringsenzymen, die al vele jaren therapeutisch gebruikt worden door sommige artsen. Deze praktijk gaat terug op het werk van Dr. John Beard en zijn boek, ‘The Enzyme Treatment of Cancer and Its Scientific Basis‘, oorspronkelijk gepubliceerd in 1911. Meer recentelijk hebben William Donald Kelley, een tandarts die zichzelf geneest, en wijlen Dr. Nicholas Gonzalez gepleit voor therapeutisch gebruik van pancreasenzymen tegen kanker. 

Het onderzoek van Dr. Shelton

Dr. Herbert Shelton MD, auteur van “Food Combining Made Easy“, probeerde de relatieve verteringssnelheid van verschillende soorten voedingsmiddelen te meten. Hij ontdekte en maakte een lijst (van snel naar traag) van voedingsmiddelen volgens hun verteringssnelheid, los van het persoonlijke metabolisme:

  1. meloenen (het snelst verteerd en beter eerst en afzonderlijk te worden gegeten)

  2. zoete vruchten, zoals bananen, druiven, rozijnen, zoete pruimen, dadels, mango, kaki, en cherimoya,

  3. halfzure vruchten, zoals appelen, peren, minder zoete pruimen, perziken, abrikozen, bosbesssen, kersen, verse vijgen, en zuurzak,

  4. zure vruchten, zoals citroenen, limoenen, grapefruit, ananas, granaatappelen, sinaasappelen, en kiwi,

  5. groene en zetmeelarme groenten, zoals spinazie, broccoli, selderij, komkommer, boerenkool, radijs, peterselie, ui, knoflook, collardgroenten (snij-of bladkool, veel gebruikt in soul foodbereidingen), snijbiet, asperges, raap, paardebloem, spruitjes, kool, en paprika,

  6. zetmeelrijke groenten, zoals bieten, wortelen, zoete aardappel, artisjok, pompoen, sommige pompoenen, bloemkool, en aardappelen,

  7. zetmeel, zoals granen, rijst, adzukibonen, de meeste bonen, pasta,

  8. eiwitten, zoals eieren, sardientjes, andere vis, kip, kalkoen, rundvlees, zuivel, en sojabonen

  9. vetten, zoals pompoenpitten, amandelen, walnoten, lijnzaad, olijfolie, en avocado.

Dr. Shelton probeerde de gemiddelde verteringstijden te kwantificeren. Aan de andere kant, wat snelle en gezonde spijsvertering is voor één persoon kan traag en ongezond zijn voor een ander. Sommige mensen hebben van nature een snellere spijsvertering dan anderen. Nogmaals, de sleutel is om jezelf te kennen en om constipatie, een opgeblazen gevoel, diarree, maagpijn, en overtollig gas te voorkomen. Shelton adviseerde om in eerste instantie sneller verteerbaar voedsel te eten en dan pas langzamer verteerbaar voedsel, met een interval van vijftien minuten tussen de verschillende voedselsoorten, afhankelijk van de persoon en het persoonlijke metabolisme.

Aan de andere kant drink ik bij het ontbijt vaak een smoothie met bijvoorbeeld een wortel (of rode biet), spinazie, citroen, appel, gember, hennepzaden of pompoenpitten en water. Deze mix veroorzaakt bij mij geen indigestie of diarree, en het barst van de mineralen en vitaminen. Echter, wat voor mij geldt, geldt niet per se voor jou. Dit kan wel of niet gezond blijken te zijn, afhankelijk van jouw metabolisme en mogelijk het “gifgehalte” van je lichaam.

Biochemische individualiteit

Ter herinnering, sommige mensen tolereren het combineren van verschillende groenten en fruit beter dan andere mensen. Sommige combinaties of te veel groenten en fruit bij eenzelfde maaltijd kan bij sommige mensen diarree veroorzaken, maagpijn, of indigestie. Wanneer je je gewoonten verandert, is het beter om dit geleidelijk aan te doen. Sommige mensen tolereren het combineren van bepaalde soorten groenten en fruit helemaal niet. Tolerantie kan hier worden gedefinieerd als een snelle of regelmatige en volledige spijsvertering zonder diarree, overtollig gas, noch indigestie. Biochemische individualiteit kan dit minstens gedeeltelijk verklaren. Het is beter om naar je lichaam te luisteren.

Voedselcombinaties kunnen verwarrend zijn op het eerste gezicht. Bijvoorbeeld, een zoet dessert aan het einde van de maaltijd, zoals chocolade, chia-pudding gemaakt van chiazaden (lipiden), cacao of johannesbroodbomen of gember, en zuivere stevia, kan een gezonde combinatie zijn, omdat het lipiden heeft en geen suiker en geen zetmeel bevat. De drie eerste suggesties kunnen deze methode eenvoudig maken

De twee meest uitdagende aanbevelingen zijn:

  • eiwitten en zetmeel samen te vermijden (niet in combinatie met elkaar eten)
  • een dessert altijd als tussendoortje (dus nooit vlak na een maaltijd).

Dit vraagt waarschijnlijk een verandering in je gewoonten. Veel mensen  aarzelen om dit stap te zetten. We zijn immers allemaal gewoontedieren.

Wat heeft in jouw ogen de meeste waarde – je gezondheid of je gewoonten?

superior knowledge about health?De critici

Het onderwerp van voedselcombinaties heeft veel critici en sceptici. De meesten van hen hebben nog nooit het boek van Dr. Hay of Dr. Shelton gelezen, noch enig ander boek over voedselcombinaties. Geen van de critici die ik ken, hebben eigenlijk al geprobeerd om zelf op de juiste manier voedsel te combineren. Ze hebben de neiging om de theorie te bekritiseren en niet de praktijk, alsof iedereen herleid kan worden tot een statistiek.

De critici wijzen erop dat mensen al veel langer samen zetmeel en eiwitten eten, dus waarom wordt iedereen niet ziek of te zwaar ? Toch hoef je maar goed rondom je heen te kijken. Zij wijzen er verder op dat veel voedingsmiddelen, zoals broccoli of bonen zowel zetmeel als eiwitten bevatten waardoor het apart eten van zetmeel en eiwitten in dit geval niet mogelijk of wenselijk is. Dat klopt, maar voedselcombinatie wordt hier verkeerd geïnterpreteerd. Eiwitten zijn enkel apart van zetmeel gegeten als het gaat om geconcentreerde eiwitten (meer dan vijftien procent eiwitgehalte) zoals eieren, vis, en vlees.

De critici zijn zeer intelligent en zeer goed georganiseerd. Zij wijzen erop dat de alvleesklier verschillende spijsverteringsenzymen  op hetzelfde moment kan afscheiden, zoals amylase, protease, en lipase, wat multi-tasking mogelijk maakt, d.w.z. het verteren van groenten, fruit, zetmeel, eiwitten en noten in parallel. Dit klopt maar het gaat voorbij aan het feit dat de spijsvertering optimaal en volledig kan gebeuren als de enzymen, organen, en zure/alkalisch omgevingen niet interfereren met elkaar tijdens het proces. Het resultaat van inefficiënte, onvolledige spijsvertering is een opeenhoping van gedeeltelijk verteerde eiwitten tegen de wanden van het spijsverteringsstelsel. Herhaalde, continue onvolledige spijsvertering kan ook leiden tot constipatie, een opgeblazen gevoel, diarree, buikpijn, of overtollig gas, afhankelijk van de persoon.

De critici proberen vaak het idee van “betere spijsvertering” ongeloofwaardig te maken omdat dit volgens hen niet kan worden gemeten. Natuurlijk kan jij, en alleen jij, je eigen spijsvertering evalueren: optimaal, vrij optimaal, efficiënt, inefficiënt, opgeblazen gevoel, gas, maagpijn, brandend maagzuur, diarree of constipatie. Als je spijsvertering gezond verloopt, of als je ervoor zorgt dat het gezond wordt, vooral na verloop van tijd, dan word je vanzelf gezond.

Ten slotte wijzen de critici erop dat er nooit een klinisch onderzoek is gedaan om te bewijzen dat de methode van voedselcombinaties veilig en effectief is. Wie zou een dergelijke klinische studie sponsoren? Waarop zouden ze een patent kunnen nemen, voor aanvang of na afloop van de studie? Niets houdt je tegen om zelf op een cynische manier te experimenteren met voedselcombinaties en vervolgens je eigen ervaring te verzamelen en je eigen conclusies te trekken voor je eigen gezondheid. Er is nooit een klinisch onderzoek gedaan om te bewijzen dat water een remedie is voor extreme uitdroging, noch dat pruimen een laxerend effect hebben. Zoals Dr. Shelton zei: “zoek naar de waarheid en je gezondheid zal volgen.” De waarheid stemt niet altijd overeen met het standpunt van de meerderheid.

Scepticisme is gezond, maar laten wij niet voorbijgaan aan de simpele feiten in dit artikel en de biochemische individualiteit.

Paleo of vegan?

Het combineren van voedsel is veganistisch– en ook Paleo-vriendelijk. Met andere woorden, voedselcombinaties volgens een veganistisch/Paleo-eetpatroon (of ketogeen, macrobiotische, Gerson, of Budwig), is jouw keuze. Naast voedselcombinaties kan je je laten inspireren door het bloedgroepdieet, een ander concept van gezondheid via voeding. Voedselcombinaties kunnen nuttiger zijn voor bloedgroep O (carnivoren) dan voor bloedgroep A (veganisten). Als je bloedgroep O hebt, heb je de neiging om hetzelfde voedsel sneller te verteren dan bloedgroep A. Daarnaast kunnen er, qua metabolisme, andere verschillen merkbaar zijn.

Persoonlijke interpretatie

Veel auteurs hebben geschreven over het onderwerp voedselcombinaties. Natuurlijk hebben ze elk hun eigen standpunt op basis van hun eigen ervaring, observaties, en biochemische individualiteit. De oorspronkelijke wetenschappelijke referenties zijn de boeken van Drs. Hay en Shelton. Deze boeken en ideeën hebben de tand des tijds doorstaan. Hay schreef ook over het zuur-base evenwicht, een ander idee voor gezondheid via voedsel. Jaren geleden, terwijl Dr Hay in leven was, worden voedselcominaties het “Hay-dieet” genoemd. In deze drieëntwintig minuten video bespreken Dr. Mercola en Dr. Pickering voedselcombinaties.

Tot slot

Deze methode van voedselcombinaties werkt voor veel mensen, inclusief mezelf. Zowel Dr. Hay en Dr. Shelton doen een beroep op deze methode voor de behandeling van heel wat patiënten met een chronische ziekte. Om dit na te gaan, kan je hun boeken online raadplegen. Als je spijsverteringsproblemen of andere ongemakken ervaart, een tot drie weken is genoeg om te testing of “voedselcombinaties” voor jouw werkt. Je hebt niets te verliezen. Veel mensen zien resultaten na één tot drie weken.

Wat heeft meer waarde voor je: jouw gezondheid of jouw gewoonten?

Verwijzingen

Hay MD, Dr. William Howard, “Health via Food“, Sun-Diet Health Service, 1929
Shelton MD, Dr. Herbert, “Food Combining Made Easy“, 1952
Marsden, Kathryn, “The Complete Book of Food Combining“, Piatkus, 2005
Walb MD, Dr. Ludwig, “Original Haysche Trennkost“, Haug, 1987 (in het Duits)
Le Tissier, Jackie, “Food Combining for Vegetarians“, Thorsons, 1992

Print Friendly, PDF & Email
Abonneer
Laat het weten als er
guest

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
error: Write me, if you would like to copy this.